VƏTƏN İMANDIR

 Qusar şəhərindən Vətən müharibəsi

Qazisi Nəcməddin Mövlud oğlu

 Təhməzova ithaf

 

Vətən İbadətdir, Vətən imandır,

Yurdu yaşatmaqçın cana dərmandır,

Onu qorumaqçın qəlbə fərmandır,

Sən bu həqiqəti duydun, Nəcməddin,

Canını bu yolda qoydun, Nəcməddin.

Öz ömür yoluna hərbini seçdin,

Qorxmazlıq şərbətin şövqilə içdin,

Döyüş meydanında alovdan keçdin,

Düşmənin bağrını oydun, Nəcməddin,

Canını bu yolda qoydun, Nəcməddin.

 

Ya şəhid, ya qazi olaram dedin,

İşğala baş əysəm solaram dedin,

Vuruşub qalibtək qalaram dedin,

Qaliblik adına soydun, Nəcməddin,

Canını bu yolda qoydun, Nəcməddin.

 

Sürdün sərrast tankı hərb meydanında,

Zalıma nifrətin vardı canında,

Mərdlik dövr edirdi hər an qanında,

Özünə əzabı qıydın, Nəcməddin,

Canını bu yolda qoydun, Nəcməddin.

 

Düşmən işğalında qaldı Qarabağ,

Sinəmizə yara saldı Qarabağ,

Otuz il yağıda soldu Qarabağ…

Bu ağrı-acıdan doydun, Nəcməddin,

Canını bu yolda qoydun, Nəcməddin.

 

Gəldi sentyabr, o qisas ayı,

Əzildi işğalçı, quruldu vayı,

Batdı xainlərin içdə harayı…

Vətəni namusun saydın, Nəcməddin,

Canını bu yolda qoydun, Nəcməddin.

 

Cəbrayıl, Füzuli, Xocavənd yurdu,

Azad etdi eli mərd Qalib Ordu,

Tankın atəşləri yağı qovurdu!

Sən özün ox, kaman, yaydın, Nəcməddin,

Canını bu yolda qoydun, Nəcməddin.

 

Füzuli uğrunda döyüşlər getdi,

Düşmənin gülləsi bağrı qan etdi,

Əsgər qardaşların dadına yetdi…

Özün bir orduya taydın, Nəcməddin,

Canını bu yolda qoydun, Nəcməddin.

 

Doğmalar qürurla çəkir adını,

Basırlar bağıra mərd övladını,

Ucaya qaldırdın yaxın, yadını,

Adını aləmə yaydın, Nəcməddin,

Canını bu yolda qoydun, Nəcməddin.

 

Verdin Emin adın körpə oğluna,

Şəhid Emin döndü elin nağlına…

Aləm səcdə edir uca ağlına,

Düşmənin zülmündən doydun, Nəcməddin,

Canını bu yolda qoydun, Nəcməddin.

 

Qusara Qazitək qayıdıb gəldin,

Şərəfli ömrünlə haqqa yüksəldin,

Vətən sevdalısı, budur iman, din!

Sən bu ibadətə uydun, Nəcməddin,

Canını bu yolda qoydun, Nəcməddin.

 

Deyirsən, çağırsa Vətən gedərəm,

Düşmənin bağrını yenə didərəm,

Bədənim yaralı, ruhla edərəm,

Qaranlıq günlərə Aydın, Nəcməddin,

Canını bu yolda qoydun, Nəcməddin.

 

Qazi, çəkdi nəzmə Şadiman səni,

Necə heyran etdi cəsurluq məni,

İgidlər qoruyur yurdu, ölkəni,

Oldu hünər yolun aydın, Nəcməddin,

Canını bu yolda qoydun, Nəcməddin.

12.08.2022

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

NURLARA BOYANDI

Əvvəl yağış yağdı, sonra gün çıxdı,

Nurlara boyandı üzü Qusarın.

Buludlar göylərdən qıyğacı baxdı,

Günəşdən ələndi közü Qusarın.

 

Ruhu heyran edir bu cənnətməkan,

Verir həyat üçün canlara təkan,

Açılır göylərin seyrinə imkan,

Getməz ürəklərdən izi Qusarın.

 

Dağları möcüzə, parkları meşə,

Burda göz oxşayır hər kiçik guşə,

Bura ayaq qoyan çəkməz əndişə,

Bumbuz bulaqlardı gözü Qusarın.

 

Bülbüllər ağacda oxur ahəstə,

Dilləri üstündə doğulur bəstə,

Bulud da gizlənir, durmayır qəsdə,

Nağıldır, dastandır özü Qusarın.

 

Dağlar çəkir belə göyqurşağını,

Görməsin şimşəklər qoy aşağını,

Dumana bürüyür göy Şahdağını,

Qapanır yoxuşu, düzü Qusarın.

 

Uçur qartalları başının üstə,

Qaya gül bitirir daşının üstə,

Gecə vəsmə çəkir qaşının üstə,

(Zaman da yaş qoyur yaşının üstə,)

Diilərdə şərqidir sözü Qusarın.

 

Tale ömür atın yamanca çapdı,

Canım rahatlığı burada tapdı,

Şəninə ilhamım misralar yapdı…

Şadiman vurğunu düzü Qusarın.

08.08.2022

 

RUHUMU GÖYLƏRƏ APARAN YAĞIŞ

Məni bu dünyadan qoparan yağış,
Ruhumu göylərə aparan yağış.
Yenə dolub könlüm bulud sayağı,
Səndəmi tapmışam cana dayağı?
Dəyə bilməz qəlbə şərin ayağı,
Var sinə içində dağ-aran yağış,
Ruhumu göylərə aparan yağış.
Dolub boşalıram mən də sənintək,
Gəl tut əllərimdən aləmə yetək,
Göyün ahənginə damlalar tütək,
Alışan sinəmə var çaran yağış,
Ruhumu göylərə aparan yağış.
Yer-göy atəşdəydi, ələ gürşadı,
Yaşam təşnəsidi buludun adı,
Sənin möhtacındı insan övladı,
Büllur dənələrdən tac quran yağış,
Ruhumu göylərə aparan yağış.
Sehrinə bürünüb bağ-bağça yenə,
Mirvari damlalar bəzək köksünə,
Kainat içinə baş vurur sinə,
Yu gur tellərini, dur daran yağış,
Ruhumu göylərə aparan yağış.
Yazılıb möhtəşəm sehrin üzündə,
Təbiət sevincin bir duy özün də,
Oturub yuyunur quşlar dizində,
Buluda mələksən coşur can yağış,
Ruhumu göylərə aparan yağış.
Necə ram etmisən Şadimanı sən,
Apardın qəlbimdən ah-amanı sən,
Yerlərin təbibi, can loğmanı sən,
Atəşə su səpdin gülür an yağış,
Ruhumu göylərə aparan yağış.
Məni bu dünyadan qoparan yağış,
Ruhumu göylərə aparan yağış.
24.07.2022

MİLLİ MƏTBUAT GÜNÜ

Azərbaycanda milli mətbuatın, ana dilində ilk qəzetin nəşrə başlamasının 147 ili tamam olur. 1875-ci ilin 22 iyulunda görkəmli maarifçi, təbiətşünas alim, publisist, mütəfəkkir Həsən bəy Zərdabinin əsasını qoyduğu “Əkinçi” qəzeti ilə xalqımızın milli oyanışında yeni səhifə açılıb.
Vətənpərvər ziyalı Həsən bəy Zərdabi böyük əzab-əziyyətdən sonra ana dilində ilk qəzetin çapına müvəffəq olmuşdu. 1875-ci ilin 22 iyul tarixindən 1877-ci ilin 29 sentyabr tarixinə qədər çapını davam etdirən “Əkinçi” ayda iki dəfə 300-400 tirajla nəşr edilib. Bu müddət ərzində qəzetin 56 nömrəsi işıq üzü görüb.
“Əkinçi” qəzetində dövrün görkəmli alim və ziyalılarının – Nəcəf bəy Vəzirovun, Moskvadan Əsgər ağa Goraninin, Şamaxıdan Məhəmmədtağı Əlizadə Şirvaninin, Dərbənddən Heydərinin göndərdikləri məktublar, Seyid Əzim Şirvaninin şeirləri və Mirzə Fətəli Axundzadənin “Vəkili-naməlumi millət” imzası ilə məqalələri dərc olunurdu.
Azərbaycan milli mətbuatının zəngin inkişaf yolu ictimai fikir tariximizin mühüm bir hissəsidir. Milli mətbuatımız “Əkinçi” ilə başlanan maarifçilik, yeniləşmə, çağdaş mədəni təfəkkür xəttini davam etdirərək xalqımızın milli özünüdərkində, milli oyanış prosesində müstəsna rol oynayıb. Zərdabi və onunla birlikdə bu qəzetdə əməyi olan maarifpərvər yazarlar xalqı cəhalət və qəflət yuxusundan oyatmağa çalışırdılar. Təbii ki, bütün bunlar dövrün hakim dairələrini rahatsız etməyə bilməzdi. Üstəlik, çarizmin diktəsi ilə özlərini “ziyalı” sayan bəzi üzdəniraqlar da “Əkinçi”nin üzərinə hücuma keçirdilər. Beləliklə, 1877-ci il sentyabrın 29-da “Əkinçi” öz nəşrini dayandırmağa məcbur oldu. Azərbaycan milli mətbuatının təməlini qoyan bu qəzet, ikiillik ömür yaşasa da, xalqın milli və müasir ruhda tərbiyə olunmasında çox böyük rol oynadı. “Əkinçi”dən sonra onun yolunu milli mətbuatın yeni səhifələrini açan “Ziya”, “Kəşkül”, “Kaspi” və digər qəzetlər davam etdirdi.
Mətbuat özlüyündə cəmiyyətin aynası, ictimai şüurun, mənəviyyatın inikasıdır. Bu baxımdan Azərbaycan milli mətbuatı tarixinin ilk səhifələrindən həm də milli-mənəvi dəyərlərimizin daşıyıcısı, fəal təbliğatçısı və qoruyucusu kimi məsul bir missiyanı da yerinə yetirib. Həsən bəy Zərdabinin fəaliyyəti bu baxımdan böyük örnəkdir. Zərdabi 1873-cü ildə peşəkar milli teatrımızın yaranmasında, ilk teatr tamaşasının hazırlanmasında yaxından iştirak etmişdi. O, mütəfəkkir bir ziyalı kimi xalq yaradıcılığına dərindən bələd idi, folklor musiqi nümunələrimizi toplayır, “Əkinçi” qəzetində dərc etdirir, həmçinin dövrün ziyalılarını bu təşəbbüsə qoşulmağa çağırırdı. “Əkinçi” fəaliyyətini dayandırandan sonra da Zərdabi bu yöndə fəaliyyətini davam etdirirdi və 1901-ci ildə ilk dəfə “Türk nəğmələri məcmuəsi”ni nəşr etdirərək bu zəngin mənəvi xəzinəmizin qorunub saxlanmasına töhfəsini verdi.
Bir 1 nəfər və mətn şəkili ola bilər

 

bodrum eskort - eskişehir eskort - eskort mersin - mersin eskort bayan - mersin eskort